GRA

Film zwraca uwagę na ciało które w przypadku gier video samo staje się ekranem emocji, które nie jest już niewolone, ale zyskuje rangę władcy panującego nad fikcyjną przestrzenią gry, wnikającego w swój awatar stwórcy, który zamierza wykonać jakąś magiczną czynność uśmiercenia wroga. Ta rytualna i uczestnicząca rola ciała jest zaprzeczeniem idei kina opisanej przez Deluze, który opierał zniewolenie umysłu przez kino na wyłączeniu ciała i poddaniu go ciągowi obrazów zastępujących świat realny. Ciało zostaje tu wprzęgnięte w jeden organizm z medium i siecią, staje się jedynie częścią systemu informatycznego, impulsów na wejściu i wyjściu.

Michał Brzeziński, 2008 r.

Pozorny homoerotyzm zawarty w tym filmie jest osadzony w kontekście medialnym. Refleksja nad ciałem i płcią jest jedną z kluczowych podejmowanych w kontekście nowych mediów, wideo i kina. Media są rodzajem zniewolenia ciała poddanego presji umysłu uwikłanego w grę symulakrów. Rozkosz jakiej doznaje umysł jest okupiona biernością ciała, a jego odruchy uwarunkowane nawykami wynikającymi z warunków życia w fizycznym świecie zaczynają być jedynie parodią samych siebie. Zmiana paradygmatów powoduje kryzys cielesności, której funkcje są eliminowane jako niepotrzebne i śmieszne. Seksualność przetransformowana w instynkt zniszczenia przeciwnika jest więc sublimacją instynktownego zachowania erotycznego w świecie pozbawionym płci. Z jednej strony osoby ukazane jako gracze są uwikłani w kontekst homoseksualny, ale z drugiej realna płeć nie ma znaczenia. W kontekście nowych mediów ciało ludzkie staje się śmieszną i niedoskonałą formą reliktu biologii, obiektem identyfikacji który nie ma znaczenia w akcie sprzężenia wymiany impulsów między wejściem a wyjściem urządzeń. Połączeni ze sobą poprzez sieć mężczyzni są hermafrodytycznymi tworami wymieniającymi komendy sieciowe niczym ślimaki swe płyny ustrojowe.

Seeming cruel contained in this film is set in the context of the media. Reflection on the body and sex is one of the key taken in the context of new media, video and cinema. The media are a kind of enslavement of the body subjected to pressure of the mind caught up in the game of baudrillardistic symulacres. The delight which the mind experiences the body is redeemed passivity, and his reflexes conditioned habits resulting from living conditions in the physical world are beginning to be merely a parody of themselves. Changing the paradigm crisis causes the flesh, whose functions are eliminated as unnecessary and ridiculous. Sexuality is transformed into an instinct destroy the enemy is so erotic sublimation of instinctive behavior in a world without gender. On the one hand the person shown as the players are involved in a homosexual context, but the other real gender is irrelevant. In the context of new media, the human body is ridiculous and imperfect form of relic of the biology, identification of an object which has no significance in the act of exchange coupling between the input pulses and output devices. Connected with each other through a network of men are hermafrodytycznymi creations wymieniajšcymi Network Commands like snails, their body fluids.

Michał Brzeziński

[...] Istnieją dla siebie tylko w wirtualnym świecie. Celem graczy jest najczęsciej jak najszybsze wyeliminowanie przeciwników. Jest to swoista bezpieczna walka samców przeniesiona na wirtualną rozgrywkę. Nie wiemy, nie widzimy co powoduje ich reakcje, w jaką grę grają, skupiamy się na obserwacji ich atawistycznych zachowań.

[...] They exist for themselves in the virtual world only. Usually the players' aim is to eliminate opponents as soon as possible. This is a safe males' fight, transferred into virtual game. We do not know, we do not see what causes their reactions and what game they play, we just focus on the observation of their atavistic behaviors.

Dominik Pabis, 2004 r.