Przestrzeń prywatna

Prezentowane prace są częścią pewnej całości. Mianowicie mojego dyplomu licencjackiego, którego obrona miała miejsce na ASP w Gdańsku w 2002 roku. Zdjęcia zawiesiłem w ciemnym pomieszczeniu. Był to dodatkowy walor ekspozycji, gdyż w przybliżeniu oddawał realne warunki powstawania zdjęć (kieszeń, torebka, szuflada, chlebownik, bęben pralki automatycznej... miejsca mroczne i raczej niedostępne oku). Uczestnik wystawy otrzymywał latarkę, którą "podglądał" prywatną przestrzeń, to znaczy szukał zdjęć w zaciemnionej galerii. Zachowanie tego minimum intymności z odkrywanym światem makroprzestrzeni miało też związek z charakterem materiału i techniką zdjęć. Małe pudełka po filmach, z otworkami, które umieszczałem w mrocznych, niedostępnych oku miejscach, naświetlały błonę fotograficzną bardzo często kilkanaście minut. Ich miniaturowość (zaledwie kilka centymetrów) pozwalała całkowicie wkomponować się w "krajobraz" nie burząc go. Były swoistym "niemym uczestnikiem" świata małych , powszednich przedmiotów codziennego użytku w skali makro. Skala ta podkreślona została przez duże formaty zdjęć (100x70 cm), które tym sposobem zwiększyły iluzję makroprzestrzeni.

Dominik Pabis